• Jeugdkamp 15/16 juni 2019 Eendracht Arnhem

    Jeugdkamp 15/16 juni 2019 Eendracht Arnhem

     

    Zaterdag 15 juni 2019 is het zover, het jeugdkamp staat op het punt van beginnen. Ik ben uitgenodigd door de kansloze kamplopers om een verslag te schrijven van mijn ervaringen en hetgeen ik allemaal zal spotten.

    Om 08:30 uur komen de eerste jonge beren en vossen met hun oudere soortgenoten binnen op een terrein welke geheel is omkooid. Nadat ze bij de kansloze kamplopers zichzelf hebben laten nummeren zoeken ze hun schuilplaatsen voor de nacht op om hun nesten zo goed mogelijk klaar te maken.

    Nadat dit is gebeurd en de opper kansloze kamploper zijn jonge beren en vossen heeft toegesproken werd er in de kooi gestoeid op verschillende speel eilanden. Het was een hele opgave en strijd voor de jonge vossen en beren om alles tot een goed eind te brengen. Er moest onder andere gestreden worden in de Jungle waar aan het eind een projectiel in een vangnet geschoten moest worden. Er moest een hele berg beklommen worden om er aan de andere kant weer vanaf te glijden en ook was er een dubbele buis waar de beren en vossen met een projectiel keer op keer doorheen moesten, om vervolgens ook dit projectiel in een vangnet te schieten.

    Oh ja ik heb ook nog iets opmerkelijks gespot deze dag. Er liep een soort van kuiken op en soort van omrande weide. Het kuiken was niet geheel veilig voor onze jonge beren en vossen, want met projectielen werd er op dit kuiken geschoten met alle gevolgen van dien. Een van de jonge vossen, laten we hem Jesse noemen, raakte het kuiken zo hard dat deze gelijk onderuit ging en op haar snavel belandde. Dit gaf grote hilariteit onder alle beren en vossen die het hebben zien gebeuren. Er is zelfs een vlog van gemaakt.

    Het gaat overigens best wel weer goed met het kuiken.

    Tussendoor werd er ook voor de magen van de beren en vossen gezorgd. Er was een stel safarikoks die een soort van pannenlapjes hadden gemaakt, waar de beren en vossen heerlijke zoetigheden als stroop en suiker op deden. Ik heb zelfs een safarikok gespot met een witte neus. 

    En als jullie denken dat de oude vossen en beren alleen maar hun kroost hoefde te volgen dan heeft u het goed mis.

    Ze moesten op een soort van boomstam gaan zitten en elkaar er proberen af te slaan met een soort van haverzak. Ook moesten de oude vossen en beren mee met hun kroost over het gehele parcours dus door die maffe buizen, door de jungle en over de berg, maar wat zie ik nou door mijn verrekijker, er is een soort van drinkpoel waar alle beren en vossen, ja ook de oude beren en vossen, doorheen duiken. Ze lijken wel niet goed snik, dat drinkpoeltje vervuilen met z’n allen. Wat gebeurde daar nou???? er is een oude vos die bij de drinkpoel wil gaan zonnen en plaat op zijn snufferd gaat. De jonge vossen roepen hem tot de orde en ook hij duikt door de drinkpoel.

    Nadat alle jonge en oude vossen zich hadden opgewarmd, na deze inspannende tocht, onder de tropische waterval, konden ze weer genieten van een heerlijke maaltijd bestaande uit een soort van wormpjes met bloederig vlees.

    Nadat iedereen even zijn buik had laten rusten na deze heerlijke maaltijd werden de jonge beren met hun oude soortgenoten in een groot opvanghuis gelokt om daar een spel te doen. Iets met cijfers op balletjes en prijzen.

    Terwijl de jonen beren hier druk mee waren werden de jonge vossen in de val gelopen en ging het hekje op slot. De jonge vossen konden zich alleen bevrijden met behulp van de koning van de wildernis, ofwel de leeuw.

    Daarna moesten alle jonge beren en vossen nog de wildernis in buiten het omkooide terrein om op zoek te gaan naar hele rare figuren.

    Zo heb ik gespot een oranje koekoek, een wild-plassende artiest in glitterpak, peppie en kokkie ontsnapt uit de tv. Ik spotte een hele rare blauwe vogel die dacht dat ze een zwaan was, en een rare flierefluiter die dacht dat hij het zwanenmeer kon dansen op een sportveld.

    Ik heb in die wildernis ook nog een boer en boerin gespot die in gesprek waren met een figuur waarvan ik dacht dat ze wou gaan inbreken, maar dat bleek de plizie te zijn.

    De jonge beren en vossen moesten wel nog uitkijken voor de branderijen, want daar moesten ze weer op zoek naar ondergetekende of een ander vreemd figuur.

    Bij terugkomst uit deze wildernis kregen de beren en vossen nog iets lekkers om de nacht door te komen in hun veilige schuilplaatsen.

    Tegen een uur of 2 werd het echt stil op het omkooide terrein.

    De volgende ochtend, was onder getekende alweer vroeg op om in het ochtendgloren te spotten naar de beren en vossen. Er waren er een paar bij waarvan ik dacht dat ze de winterslaap nog niet echt uit hadden.

    Er werd eerst weer gezorgd, door de safarikoks, voor de magen van de beren en vossen.

    Met een volle buik gingen ze daarna hun schuilplaatsen opruimen en schoonmaken om vervolgens een deel van de eerste dag nogmaals te doen.

    Nadat dit lekker was verlopen hebben ze hun laatste maaltijd verorberd en in de middag werden dan wedstrijdjes gespeeld met het projectiel en vangnetten. Net zolang totdat de jonge beren en vossen, en misschien ook wel hun oudere soortgenoten, geen poten hadden om er meer op te staan.

    In het opvanghuis kregen vervolgens alle jonge en oude beren nog een mooie glimmende halsband omgehangen en was er ook nog een beer die zich tot koning van de wildernis getroond zag worden met een mooi glimmende bokaal.

    Hoe deze beer heette, tsja hoe was het ook alweer????????????????????????????.ik weet het weer.

    De nieuwe koning van deze wildernis is MERON.

    Hierbij wil ik graag mijn geschreven ervaringen in de wildernis afronden. Ik trek me terug in mijn schuilplaats om te spotten naar nieuwe avonturen. Tot de volgende keer